امیرعباس هویدا، در مقام نخستوزیر نقش مهمی در مذاکرات ایران و کنسرسیوم نفت داشت. او در سالنامه «دنیا» سال ۱۳۵۰، خاطرات خود از گفتوگو با مدیران و نمایندگان کنسرسیوم را منتشر کرد که در اینجا بخشی از آن از نظرتان میگذرد.
«شاه رفت» از آن تیترهای به یاد ماندنی تاریخ ایران است؛ تیتری که غلامحسین صالحیار، روزنامهنگار برجسته در روز ۲۶ دی ماه سال ۱۳۵۷ بهثبت رساند.
۲۶ دی ماه ۱۳۵۷ محمدرضا شاه پهلوی با چشمان گریان ایران را از فرودگاه مهرآباد ترک کرد. این سرنوشت آخرین شاه ایران بود تنها ۴۰ روز قبل از ترک ایران پیام انقلاب مردم را شنید اما دیر شنید.
۲۶ دیماه ۵۷ محمدرضا پهلوی خاک ایران را در حالی ترک کرد که تا زمان فوتش در بین ۶ کشور دنیا آواره و سرگردان بود.
روز ۲۴ دی ۱۲۹۹ آیرونساید فرمانده نیروهای انگلیسی در ایران پس از بازدید از اردوگاه قزاقها سرهنگ رضاخان را برای کودتا پسندید و به این باور رسید که یک دیکتاتوری نظامی میتواند منافع انگلستان را در ایران فراهم کند.
برژینسکی، مشاور امنیتی کاخ سفید، از نظریه خروج شاه از ایران حمایت میکرد؛ زیرا بر این عقیده بود که شاه مانع اصلی هر اقدام قاطعانهای در ایران است با خروج شاه نیروهای مسلح دست به کودتا خواهند زد.
شاه در سال ۵۷ بخشی از زمینها و داراییهایی را که در مناطق مختلف ایران داشت به فروش گذاشت بنا به گفته روزنامه نیویورکتایمز مبلغی بین ۲ تا ۴ میلیارد دلار در طول دوسال آخر از سوی خاندان سلطنتی ایران به آمریکا منتقل شد.
آیتالله طالقانی به ۱۰ سال حبس، مهندس بازرگان به ۱۰ سال حبس، دکتر یدالله سحابی، دکتر عباس شیبانی و احمد علیبابایی به ۶ سال زندان محکوم شدند
