روابط همسایگان

به گزارش پایگاه خبری “ججین”  ، زندگی عصر صنعت و تكنولوژی با همه فناوری‌ها و نوآوری‌ها برای تهیه امكانات رفاهی، چنان انسان را به خود مشغول داشته كه او را از همه ارزش‌های اصیل جدا کرده و بیگانه ساخته است. امروزه دیگر خبری از ارتباط بین اقوام و بستگان چون گذشته وجود ندارد و همسایگان در شهرهای بزرگ گاه همدیگر را نمی‌شناسند چه رسد به اینكه ارتباطی با یكدیگر داشته یا نیازهای هم را برطرف سازند.

همسایه یکی از کسانی است که در اسلام مورد عنایت خاص واقع شده و حقوقی بس مهم برای همسایگان نسبت به هم معین شده كه افراد ملزم به رعایت آن هستند. رسول اكرم (ص) در حدیثی می‌فرمایند: همیشه جبرئیل مرا وصیت به همسایه می‌كرد تا جایی كه گمان كردم همسایه از همسایه ارث می‌برد. احترام به همسایه و تكریم حقوق وی به‌آن حد مورد ترغیب و تشویق قرار گرفته كه در اسلام هر نوع احترام همسایه بی بهره و بی پاداش نخواهد ماند. امام صادق(ع) می‌فرماید: نیكویی به همسایه موجب افزایش عمر است. همسایه ای كه اسلام این همه تاكید در نگهداری حرمت او و ادای حقوق گسترده وی دارد،

شعاع زیادی از منازل اطراف را در بر می‌گیرد. رسول اكرم(ص) حدود همسایه را 40منزل از تمامی جوانب معرفی کرده‌اند. بعضی موجب آزار همسایگان خود می‌شوند، مثل مزاحم خواب و استراحت، صدای بلند، بازی بچه‌ها در كوچه هنگام استراحت همسایه‌ها، پارك كردن ماشین جلوی خانه مردم، دود ماشین خود را به خورد همسایه دادن، سرك كشیدن به خانه و حریم خصوصی همسایه. هر كس باید دیگران را به جای خود بگذارد و ببیند رفتاری كه با دیگران دارد اگر دیگران نسبت به او داشتند، راحت و راضی بود؟ انصاف ایجاب می‌كند كه اگر از مردم‌آزاری دیگران ناراحتیم، خودمان سبب رنجش و آزار دیگران نشویم. خداوند از این عمل بیزار و خشمگین است.

كسی كه آزارش به دیگران نرسد، هم نزد مردم محبوب است و هم نزد خداوند، هم خودش آسوده زندگی می‌كند هم دیگران و نتیجه ترك مردم آزاری به سود شخص است. پیامبر اكرم (ص) می‌فرماید: در اسلام كسی حق ضرر و آزار رساندن به دیگری ندارد. ضرر و زیان رساندن و آزار دادن هر مومنی از گناهان كبیره محسوب می‌شود. این امر در حق همسایگان حرمت شدیدتری دارد. پیامبر (ص) فرمود: كسی كه به خدا و روز قیامت ایمان دارد همسایه اش را نمی‌آزارد. در باب حق و حقوق همسایگان بد نیست به روایتی از امام سجاد(ع) بپردازیم

حضرت می‌فرمایند: حق همسایه ات آن است كه در غیاب وی احترام او را حفظ كنی و مانع غیبت او شوی و در حضورش او را اكرام نمایی، هرگاه مظلوم افتاد به یاری او بشتابی و عیوبش را تفحص ننمایی و اگر از او بدی دیدی مخفی كنی و اگر می‌دانی نصیحت تو را می‌پذیرد در خفا و بین خودت و او نصیحتش نمایی، در هنگام سختی او را به شدائد واگذار نكنی و رهایش ننمایی، لغزشش را بپذیری و گناهش را ببخشی و با وی كریمانه معاشرت كنی.