ممکن است کسی ترجمه قرآن را بفهمد، اما رمز و راز و پیام اصلی قرآن به برکت روایات حل می‌شود و همان‌ها به صورت نهج‌البلاغه درآمده و این فرمایشات حضرت امیر تقریباً تفسیر قرآن کریم است.

امیرالمؤمنین(ع) در روایتی سه راهکار را در زمینه اصلاح نفس،‌ سامان‌بخشی به امور دنیوی و اصلاح رابطه با مردم معرفی کرد.

امام علی (ع) در حکمت ۱۳۷ نهج البلاغه به راه افزایش رزق و روزى می پردازد.

امام علی (عليه السلام) فرمودند: عَلَيْكُمْ بِطَاعَةِ مَنْ لاَ تُعْذَرُونَ بِجَهَالَتِهِ.لازم است از كسى اطاعت كنيد كه از نشناختن او معذور نيستيد.

امام علي(ع) رابطه ناگسستني بين حکمت نظري و سياسـت عملي برقرارمي کند وهـدف از زندگي کوتاه دنيـوي را مقدمه و آزمايشگاهي براي زندگي پايدار اخروي مي نامد، برهمين اساس علاوه بر پاسخگويي به مردم ،دادگاه عدل الهي را محکمه اي مي داند که زمامدار بايد درمقابل آن پاسخگوي گفتار، رفتاروکردارخويش باشد.

امام علی(ع) در یکی از خطبه‌های خویش به برخی فلسفه‌های بعثت انبیای الهی به ویژه پیامبر(ص)‌ اشاره دارند.

نویسنده کتاب «زمانه ما و نهج البلاغه» گفت: عمده نهج البلاغه مربوط به دوران حکومت امیرالمومنین(ع) است و سخنان امامی است که در یک چالش عینی و انضمامی با مسائل درگیر شده و سخن می گوید.

امام علی (ع) فرمودند: كينه و بدخواهى ديگران را از سينه خود درو كن تا بدخواهى به تو از سينه ديگران ريشه كن شود.