داشته‌ها و نداشته‌ها

پذيرش زندگى به همان شكلى كه هست و نه آن شكلى كه ايده آل ماست خيلى مهم است.

کد خبر : 47358
تاریخ انتشار : شنبه 2 دسامبر 2017 - 12:47

 

 

به گزارش پایگاه خبری “ججین”  ،  همه ما گاهى سركى در گذشته مى‌كشيم و حتما موضوعى براى افسوس خوردن پيدا مى‌كنيم كه بگوييم، اگر اين كار را نكرده بودم، زندگى الآن وضعيت بهترى داشت و هزاران اما و اگر ديگر كه هيچكدام تغيير مثبتى در وضعيت فعلى ما ايجاد نخواهند كرد. چه بايد كرد؟ آنها كه مسووليت كارها و كم كارى‌هايشان را مى‌پذيرند، جواب خوبى براى اين سوال دارند. آنها مى‌گويند: از همه آنها چيز ياد گرفته ايم و اين حداقل نتيجه مثبتى است كه مى‌توان از هركارى گرفت. چه كسى مى‌تواند ادعا كند كه يادگرفتن بيهوده است؟

اين حس پيچيده

من چيزى به دست نياورده ام، وقتم تلف شده، هيچ احساس رضايتى از گذشته ندارم، كاملا از اتفاقاتى كه افتاده نااميدم و… و نهايتا هركسى اين جملات را بشنود خواهد گفت شما از گذشته احساس پشيمانى و افسوس مى‌كنيد. كسى كه با پشيمانى زندگى مى‌كند همواره به اين موضوع فكر مى‌كند كه چه كارهايى را مى‌توانست به شكل متفاوتى انجام دهد. البته بايد بدانيد كه شما با اين احساس، در دنيا تنها نيستيد و هميشه براى همه مواردى پيش مى‌آيد كه از آنچه انجام شده پشيمان باشند. در واقع مقدار مشخصى از اين پشيمانى سالم و مفيد است. خوب است كه گاهی نگاهى به گذشته بيندازيم و با ارزيابى آنچه انجام داده ايم راه آينده را انتخاب كنيم. اما اين حس وقتى كه به‌طور مداوم مسائل كوچك را تبديل به مشكلات بزرگ و لاينحل مى‌كند مساله ساز مى‌شود. در واقع در اين شرايط افراد خودشان و شرايط اطراف را بسيار جدى‌تر از آنچه هست مى‌گيرند و اگر اين وضع ادامه پيدا كند، زمينه ساز افسردگى خفيف خواهد شد. همه ما از اشتباهاتمان پشيمان مى‌شويم، اما نبايد اجازه داد اين پشيمانى زندگى مان را فلج كند و اجازه فعاليت بيشتر را از ما بگيرد. در واقع نبايد اجازه داد حس پشيمانى كنترل زندگى ما را به دست بگيرد.

اتفاق مى‌افتد

پذيرش زندگى به همان شكلى كه هست و نه آن شكلى كه ايده آل ماست خيلى مهم است. زندگى مجموعه اى است از اتفاقات غيرمشخص كه پيش روى ما رخ مى‌دهند. آيا شما مى‌دانيد فردا برايتان چه اتفاقى خواهد افتاد؟ آيا واقعا مطمئن هستيد آنچه بر شما گذشته و شما برچسب بد و ناخوشايند رويش زده ايد زمينه يك اتفاق خوب‌تر نباشد كه فردا اتفاق مى‌افتد؟ اگر با يك ديد مثبت به وقايع بنگريم، تمام وقايع جزئى از يك سير تكاملى هستند كه ما نمى توانيم تغييرشان دهيم. جنگيدن با وقايع هيچ چيزى را عوض نمى كند. چه بايد كرد؟ پذيرفتن و از كنار آن گذشتن بهترين راه حل ممكن است. شايد بعدا با اتفاقاتى كه بيفتد، وقتى به گذشته نگاه كنيم به اين برچسب‌هاى بد و خوب بخنديم. چون در يك نگاه جامع‌تر ممكن است برچسب‌ها جور ديگرى به نظر برسند.

جبران مى‌كنم

توضيح خاصى به نظر شما مى‌رسد؟ نه چندان! اگر كارى را تا به حال انجام نداده ايد، تا زنده هستيد برايش فرصت داريد. فقط بايد مسووليت گذشته و حال و آينده را بپذيريم و كارهايى را كه دوست داريم انجام دهيم. اگر فكر مى‌كنيد تا به حال به اندازه كافى سفر نكرده ايد، خوب از همين امروز شروع كنيد. فكر مى‌كنيد دو سال گذشته عمرتان هدر رفته؟ خوب سعى كنيد امسال تلاش تان را مضاعف كنيد تا دو سال گذشته جبران شود. اما كسانى هستند كه با توجيه شرايط فعلى از پذيرش مسووليت سرباز مى‌زنند. آنها كسانى هستند كه در گذشته گيرافتاده‌اند و آينده را نيز با اين وضعيت از دست خواهند داد.

 

 

 

 

 

 

 


 

 

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

1 + 9 =